تحلیل رهبری امام خمینی (ره) در جنگ تحمیلی از منظر جامعهشناسی احساسات
صفحه 9-34
https://doi.org/10.22054/qpss.2017.7438
رضا گرشاسبی، علی کریمی (مله)
چکیده چکیده پژوهش حاضر در بستر نوظهور جامعهشناسی احساسات، با بررسی رهبری امام خمینی (ره) در طول جنگ تحمیلی، برای پاسخگویی به این پرسش نگاشته شده است که امام (ره) چگونه در خلال این جنگ به مدیریت و راهبری احساسات تودههای مردم و نیروهای مسلح جهت بسیج تدافعی مبادرت ورزید. نوشتۀ حاضر با کاربست روش تحلیل محتوای کیفی نوشتهها و سخنان امام، این فرض را مبنای پاسخگویی به پرسش قرار میدهد که امام بر اساس رویکردهایی چون الهی دانستن جامعه نوبنیاد، امید به بهرهمندی از امداد غیبی، خوف انگیزی مثبت، نعمت پنداری جنگ، محتوم انگاری پیروزی، شباهت نمایی با عاشورای حسینی و صدر اسلام به آزادسازی احساسی/ شناختی و متراکمسازی انرژیهای شورانگیز احساسی چون حس مسئولیت، مهم و شهرهشدن، قدرتمندی، توانایی و غرور، امید و اطمینان خاطر، هویت، تعهد و همبستگی جمعی، انتقامگیری، خشم و نفرتانگیزی مضاعف دامن زد و بدینسان آنان را به کنش جمعی تدافعی در مقابل رژیم بعثی و درنهایت کسب پیروزی غیورانه رهنمون شد.
آرمان گرایی در شعر، واقع گرایی در سیاست: سیری در اندیشه و عمل سیاسی بهار
صفحه 35-55
https://doi.org/10.22054/qpss.2017.7439
محسن مدیر شانه چی
چکیده چکیده در این پژوهش جنبۀ کمتر شناخته شدۀ حیات ملکالشعرا محمد تقی بهار در قلمرو سیاست و تحزب، بررسی و صرفاً به زندگی سیاسی و حزبی او و آرا و اندیشههای وی در این زمینه پرداخته شده است. عضویت فعال و رهبری شاخص بهار در احزاب دموکرات عصر مشروطه، دموکرات ایران دهۀ بیست (به زعامت قوامالسلطنه)، دو حزب کوچکتر آزادی (مربوط به قوام و ارسنجانی)، نمایندگی وی در ادوار سوم تا ششم و پانزدهم مجلس شورای ملی، وزارت فرهنگ او در کابینۀ ائتلافی احمد قوام و دیگر کنشهای سیاسی و حزبی بهار، بررسی و نظریه سیاسی وی از خلال آرا و مواضع او تبیین شده است. بر این اساس، نظریۀ سیاسی بهار که چارچوب تئوریک این مقاله کشف و استنتاج آن است، واقعگرایی سیاسی و تمرکز توجه بر مصالح و منافع ملی بود که در هر دو عرصۀ اندیشه و عمل سیاسی وی تبلور مییافت.
تاثیر سایبر دیپلماسی آمریکا بر دیدگاه کاربران ایرانی فضای مجازی: (مورد مطالعه: سایت رادیو فردا)
صفحه 57-88
https://doi.org/10.22054/qpss.2017.7440
سیدمحمد طباطبایی، احسان موحدیان
چکیده موضوع نوشتار، مطالعۀ تأثیر سایبر دیپلماسی امریکا بر دیدگاه کاربران ایرانی فضای مجازی (مطالعه موردی: سایت رادیو فردا) است. دولت امریکا در تلاش است با اجرای برنامههای فرهنگی، اجتماعی و آموزشی در قالب دیپلماسی عمومی اهداف سیاست خارجی خود را بقبولاند. با ایجاد اینترنت، استفاده از آن در دستورکار دولت امریکا قرار گرفت و از آن باعنوان سایبردیپلماسی یاد شد. وزارت خارجۀ امریکا طرحهایی را در حوزۀ سایبردیپلماسی با هدف تأثیرگذاری بر اذهان ایرانیان و از جمله ایجاد سایت رادیو فردا به اجرا درآورده است. سوال اصلی پژوهش این است: استفاده از سایت رادیو فردا چه تأثیری بر دیدگاه کاربران ایرانی فضای مجازی داشته است؟ برای پاسخ به این پرسش از روش تحلیل محتوای کیفی سایت رادیو فردا و ارسال پرسشنامه برای کاربران اینترنت، استفاده شد. فرضیه آن است که کاربران سایت رادیو فردا، بیشتر تحت تأثیر پیامهای سایبر دیپلماسی امریکا بودهاند و این باعث ایجاد نگرش منفی نسبت به جامعۀ ایران در آنان شده است.
بررسی مفروضات معرفتی گفتمان اسلام سیاسی در روابط بین الملل
صفحه 89-110
https://doi.org/10.22054/qpss.2017.7441
حسین سلیمی، حمیدرضا اکبری
چکیده اسلام سیاسی یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین گفتمانهای موجود در خاورمیانه و جهان اسلام است و حتی نقشآفرینی آن در سطح جهانی نیز قابل توجه است. طی یک قرن اخیر هرگاه تقاضاهای اجتماعی و سیاسی در خاورمیانه و جهان اسلام به حد بحرانی رسید، این گفتمان بهعنوان بدیلی قدرتمند در عرصۀ اجتماعی، سیاسی و امنیتی ظاهر شده و نقشآفرینی کرده است. البته در خوانش سکولار و غربی، این نقشآفرینی به دلیل تقابل با نظم و ساختار نظام بینالملل، همواره تنازعآمیز و خشونتبار بوده است. لذا برخی محققان، سلبی بودن، نفیآمیز بودن، واکنشی بودن، برهم زننده بودن نظم منطقهای و جهانی را از ویژگیهای بارز این گفتمان میدانند. اما بازخوانی مفروضات معرفتی این گفتمان نشان میدهد فهم و درک نشأت گرفته از خوانش سکولار، برداشتی جامع و دقیق از اسلام سیاسی ارائه نمیدهد و همین امر مشکلاتی را در مواجهه با آن ایجاد میکند. در این تحقیق سعی شده با صورتبندی این گفتمان در نظام بینالملل و خاورمیانه ذیل سه مؤلفۀ اصلی شکل دهنده آن شامل: «مؤلفههای تاریخی، هویتی و معرفتی»، به این سؤال پاسخ دهیم که گفتمان اسلام سیاسی ذیل چه مفروضات معرفتی در نظام سیاسی – اجتماعی و بینالملل عمل میکند
شکاف های اجتماعی و تاثیر آن بر شکل گیری ورشد رادیکالیسم در سوریه با تاکید بر شکاف های قومی – مذهبی
صفحه 111-136
https://doi.org/10.22054/qpss.2017.11852.1337
یدالله دهقان، محمود کتابی، مسعود جعفری نژاد
چکیده از زمان آغاز بحران سوریه درسال 2011 تاکنون بسیاری این بحران را ناشی از توطئهای میدانند که از خارج از این کشور و بهوسیلۀ امریکا و انگلیس و متحدان منطقهای آنها؛ یعنی اسرائیل و عربستان برنامهریزی و اجرا شده است. اما علیرغم هدایت بحران از خارج، وجود برخی شکافهای اجتماعی در جامعۀ سوریه مانند: شکافهای قومی ومذهبی که در قالب تعارضهای درون گروهی شیعه- سنی و برون گروهی کردی– عربی بروز نموده بود، نیز بر افزایش دامنه بحران و رشد سریعتر گروههای رادیکال تأثیر گذاشته است. پرسش اصلی پژوهش عبارت است از اینکه شکافهای اجتماعی موجود در کشور سوریه بویژه شکافهای قومی و مذهبی چه تأثیری در شکلگیری و رشد افراطگرایی در این کشور داشته است؟ فرضیه مقاله این است که به نظر میرسد وجود دو شکاف عمدۀ قومی و مذهبی در کشور سوریه و نا توانایی دولت در مدیریت دخالتهای گستردۀ خارجی باعث بالارفتن شدید سطح تعارضها و نارضایتیهای اجتماعی در این کشور شده است. لذا با آغاز بحران در سال 2011 و پس از هجوم گسترده شورشیان خارجی به سوریه، شکافهای قومی و مذهبی نیز بشدت فعال شده است و بر رشد و قدرتگیری گروههای افراطی تأثیر زیادی گذاشته است.
جایگاه فلسطین در سیاست خارجی مصر ؛ از مبارک تا سیسی
صفحه 137-162
https://doi.org/10.22054/qpss.2017.7442
حشمت الله فلاحت پیشه، فاطمه سوری
چکیده مسئلۀ فلسطین یکی از موضوعات چالش برانگیز در سیاست خارجی مصر است که اهمیت آن بسته به عوامل داخلی و خارجی در سیاست خارجی این کشور متغیر بوده است. به طور کلی، رفتار سیاست خارجی مصر در حوزۀ مسئلۀ فلسطین و اسرائیل، از یک سو ناشی از تحولات محیط خارجی به ویژه نقشآفرینی ایالات متحده و اسرائیل و از سویی دیگر تحت تأثیر عوامل داخلی از جمله نقش رهبران و نحوۀ تلقی آنها از نقش ملی خود و نقشآفرینی گروههای داخلی از جمله اسلام گرایان بوده است. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی به دنبال پاسخگویی به این سئوال است که پس از پیمان کمپ دیوید و به طور مشخص روی کار آمدن حسنی مبارک، مهمترین عامل شکلدهی به سیاست خارجی مصر در قبال فلسطین چه بوده است. استدلال مقاله این است که وابستگی اقتصادی و نظامی مصر به ایالات متحده از یک سو و موقعیت استراتژیک مصر در تأمین امنیت اسرائیل از سویی دیگر موجب شد تا پس از پیمان کمپ دیوید و شناسایی اسرائیل، نقشآفرینی عوامل خارجی در شکلدهی به سیاست خارجی مصر در قبال مسئلۀ فلسطین پررنگتر شود.
گسترش نوسلفیگری در اروپا؛ زمینههای هویتی و پیامدهای امنیتی
صفحه 163-188
https://doi.org/10.22054/qpss.2017.7443
ناصر پورحسن، عبدالمجید سیفی
چکیده قبل از پیدایش «داعش»، این باور وجود داشت که خطر «نوسلفیگری» به خاورمیانه محدود میشود؛ اما با تصاعد بحران تکفیریگری و سرایت آن به دیگر مناطق جهان، مشخص شدامنیت بینالمللی را نیز تهدید میکند. پس از خاورمیانه، اروپا دومین منطقهای است که با خطر نوسلفیگری مواجه شده است. شکلگیری و توسیع پدیدۀ تکفیریگری و پیوستن جوانان اروپایی به جریانهای نوسلفی در اروپا، مسئلۀ علمی این پژوهش است و از معبر این سؤال که چگونه طیف گستردهای از جوانان اروپایی جذب گروههای نوسلفی میشوند و این پدیده چه پیامدهای امنیتی دارد، بررسی و براساس نظریۀ «مانوئل کاستلز» دربارۀ هویت پاسخ دادهشدهاست. به نظر میرسد روند «هویتسازی پروژهای» در اروپا، نتوانسته به همگرایی و جذب مسلمانان در این قاره منجر شود و با انزوا و بحران حاشیهای شدن، در آنها «هویت مقاومت» ایجادکرده است. دگردیسی در بنیانهای اندیشهای سلفیگری سنتی به تبع آن تغییر در سازماندهی عملیاتی که با پیدایش امکانات نوین ارتباطی و شبکهای شدن همراه شده، منجر به پیدایش جنبشهای جدید اجتماعی تکفیری شده که بدون مرکزیت عمل کرده و به اساسیترین تهدید امنیتی اروپا تبدیل شده است. این مقاله به روش توصیفی- تحلیلی بررسی شده است.
ایران پَساتحریم و چشم انداز ائتلاف راهبردی با روسیه
صفحه 189-216
https://doi.org/10.22054/qpss.2017.7363.1203
سیدشمس الدین صادقی، سمیرا مرادی
چکیده در دوران پس از جنگ سرد دستگاه دیپلماسی جمهوریاسلامی ایران بخش مهمی از تلاش خود را معطوف به سیاست نگاه به شرق از طریق تقویت ائتلافهای بینالمللی با هدف تضعیف فشارهای ساختاریعلیه خود کرده است. در دوران پساتحریم نیز جمهوری اسلامی ایران تلاش میکند تا در جهت تأمین بخشی از اهداف سیاسی خود، از تک قطبی شدن ساختار نظام بینالملل جلوگیری نماید. در این میان اگر چه روابط ایران و روسیه فراز و نشیب بسیاری را تجربه کرده، با این وصف، کشور روسیه بهعنوان یک قدرت برتر در نظام بینالملل که شاخصهای برتری قدرت خود را در ابعاد مختلف اقتصادی، نفوذ سیاسی و نظامی ارتقا بخشیده است، مورد توجه دستگاه دیپلماسی ایران قرار گرفته تا از طریق توسعۀ همکاری با این کانون قدرت بینالمللی، بخشی از اهداف ملّی ایران در سطوح منطقهای و بینالمللی تأمین شود. متقابلاً ایران نیز برای روسیه یک متحد منطقهای مهم برای مقابلۀ با نفوذ امریکا در منطقه خاورمیانه، اسیای مرکزی و قفقاز تلقی میشود. با توجه به این مهم، به نظر میرسد که هدف جمهوری اسلامی ایران از گسترش مناسبات راهبردیبا روسیه، کاهش فشارهای ساختاری علیه خود باشد.
