نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• مهدی فرهنگ دوست ¹
• احسان رازانی ²
• امیر هوشنگ میرکوشش ²

¹ دانشجوی دکترا، گروه روابط بین الملل، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران

² استادیار ،گروه روابط بین الملل، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران

چکیده

چکیده

تحولات شتابان فناورانه، به‌ویژه در حوزه هوش مصنوعی، موجب دگرگونی عمیق در ماهیت قدرت، امنیت و تهدید در نظام بین‌الملل شده است. رقابت راهبردی میان چین و ایالات متحده آمریکا در توسعه و به‌کارگیری هوش مصنوعی، یکی از مهم‌ترین جلوه‌های این تحول به شمار می‌رود؛ رقابتی که چارچوب‌های کلاسیک امنیت، از جمله نظریه موازنه تهدید، به‌تنهایی قادر به تبیین کامل آن نیستند. در مقابل، پساانسان‌گرایی با تأکید بر عاملیت فناوری و فروپاشی مرزهای انسان و ماشین، افق تحلیلی تازه‌ای برای فهم تهدیدات نوظهور فراهم می‌کند.

این مقاله با هدف بازتعریف موازنه تهدید در عصر هوش مصنوعی، به تلفیق نظریه پساانسان‌گرایی و نظریه موازنه تهدید پرداخته و مفهوم «موازنه تهدید پساانسانی» را به‌عنوان چارچوبی نوآورانه پیشنهاد می‌کند. پژوهش حاضر از نظر روش‌شناختی توصیفی–تبیینی است و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی هدایت‌شده انجام شده است. داده‌ها شامل اسناد راهبردی هوش مصنوعی چین و آمریکا و گزارش‌های پژوهشی معتبر است که از طریق کدگذاری سه‌مرحله‌ای تحلیل شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد هوش مصنوعی موجب انتقال موازنه تهدید از سطح نظامی سنتی به سطح قدرت فناورانه و الگوریتمی شده و ایران در این چارچوب جدید بیش از تهدید نظامی مستقیم، با تهدیدات ساختاری فناورانه مواجه است.

کلیدواژه‌ها

• پساانسان‌گرایی
• موازنه تهدید
• هوش مصنوعی
• رقابت راهبردی چین و آمریکا
• امنیت بین‌الملل

موضوعات

• روابط بین الملل

عنوان مقاله [English]

Artificial Intelligence and International Security in the U.S.–China Rivalry: Integrating Posthumanism with Balance of Threat Theory and Strategic Imperatives for the Islamic Republic of Iran

نویسندگان [English]

• mshdi farhangdoost ¹
• ahsan razani ²
• Amir Hooshang Mirkooshesh ²

¹ PhD Candidate, Department of International Relations, Shahroud Branch, Islamic Azad University, Shahroud, Iran

² Assistant Professor, Department of International Relations, Shahroud Branch, Islamic Azad University, Shahroud, Iran

چکیده [English]

Abstract



Rapid technological developments—particularly in artificial intelligence (AI)—have profoundly transformed the nature of power, security, and threat in the international system. The strategic competition between China and the United States over the development and application of AI represents a key manifestation of this transformation, one that cannot be fully explained by classical security frameworks such as balance of threat theory alone. In contrast, posthumanism, by emphasizing technological agency and the blurring of boundaries between humans and machines, provides a novel analytical perspective for understanding emerging threats.



This article seeks to redefine the balance of threat in the age of AI through an integration of posthumanist theory and balance of threat theory, proposing the concept of a “posthuman balance of threat” as an innovative analytical framework. Methodologically, the study is descriptive–explanatory and employs directed qualitative content analysis. The data consist of strategic AI documents from China and the United States, along with authoritative research reports, analyzed through a three-stage coding process. The findings suggest that AI has shifted the balance of threat from traditional military capabilities toward technological and algorithmic power. Within this emerging framework, Iran is confronted less with direct military threats and more with structural technological vulnerabilities.

کلیدواژه‌ها [English]

• Posthumanism
• Balance of Threat
• Artificial Intelligence
• Sino-American Strategic Competition
• International Security