نوعثمانی‌گری در سیاست خارجی حزب عدالت و توسعه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 هیئت علمی

2 دانشجوی دکترای علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

چکیده

این مقاله بر آن است با احصا اصول نوعثمانی‌گری بر مبنای قرائت حزب عدالت و توسعه از آن و با تکیه بر متغیرهای ریشه‌ای، ارتباط مستقیم آن اصول را با مبانی نظری و اعتقادی این حزب نشان دهد. به همین جهت سه اصل محوریت ترکیه، مرزهای هویتی بین‌المللی و هویت شرقی-ارزش‌های غربی مورد شناسایی و ارتباط آنها با گروه‌های اجتماعی‌ای که حزب از میان آنها برخاسته است مورد بررسی قرار گرفته است. این امر موجب گردیده این سه اصل به عنوان اصول پایدار نوعثمانی‌گری حزب عدالت و توسعه مطرح شوند و از سیاست‌هایی که ریشه متغیرهای روشی دارند و بر اساس شرایط زمانی و مکانی دچار تغییر می‌شوند، جدا گردند. همچنین با تکیه بر متغیرهای ریشه‌ای تعاریف حزب از اسلام‌گرایی، میزان تاثیرپذیری آن از کمالیسم و گذشته نوعثمانی‌گری مشخص گردیده است. بر اساس یافته‌های این مقاله متوجه می‌شویم که حزب عدالت و توسعه در عرصه سیاست خارجی خود دچار تناقض نیست بلکه به سبب عدم رجوع به تعاریف حزب و رهبران آن از نگرش و شیوه عمل خود در عرصه سیاست خارجی، بینشی متفاوت از بیان آنها بر رفتار آنها از سوی برخی منتقدین حاکم شده بود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Neo-ottomanism in foreign policy of Justice and Development Party (AKP) in Turkey

نویسنده [English]

  • abozar gohari moghadam 1
چکیده [English]

will be translated
Turkish foreign policy has gone through important changes since its establishment due to changing internal and international conditions. Even though its major orientation remained the same as well as its basic principles, the transformation of the global balance of power had important impacts over the Turkish diplomacy. In the last decade, marked by the outcome of the September 11 attacks in the international level and the AK Party rule in Turkey, the latter has taken important foreign policy decisions, which are mainly influenced by Ahmet Davutoğlu’s geopolitical approach, on how to deal with the new issues of the international scene. These can be seen both a continuation of Turkey’s traditional diplomacy line and a new vision implemented to better serve Turkey’s national interests.
will be translatedwill be translatedwill be translatedwill be translatedwill be translatedwill be translatedwill be translated
will be translatedwill be translatedwill be translated will be translated

کلیدواژه‌ها [English]

  • Middle East
  • turkish foreign policy
  • neo-ottomanism
  • USTICE AND DEVELOPMENT PARTY
  • islamism

-         آقایی، سید داود و عقدایی، سیدهدایت‌الله. (1391). «تحلیل نظری الحاق ترکیه به اتحادیه اروپایی و موانع پیش رو». فصلنامه سیاست، شماره 4، دوره 42، زمستان.

-      افضلی، رسول و متقی، افشین. (1390). «بررسی و تبیین ژئوپلیتیکی اسلام‌گرایی اعتدالی در سیاست خارجی ترکیه از سال 1995 تا 2011، با رویکرد سازه‌انگاری». فصلنامه روابط خارجی. زمستان. دوره 3. شماره 4.

-      امیدی، علی و رضایی، فاطمه. (1390). «عثمانی‌گرایی جدید در سیاست خارجی ترکیه: شاخص‌ها و پیامدهای آن در خاورمیانه». فصلنامه روابط خارجی. دوره 3. پاییز. شماره 3.

-      بخشی، احمد. (1388). «بررسی تاریخی حضور ترکیه در قاره آفریقا (با تأکید بر ده سال اخیر)»، فصلنامه مطالعات آفریقا. پاییز و زمستان. شماره 20.

-         پورابراهیم، ناصر. (1393). «سیاست‌های جدید ترکیه در خاورمیانه». فصلنامه سیاست خارجی. دوره 28. بهار. شماره 1.

-      چگنی‌زاده، غلامعلی و خوش‌اندام، بهزاد. (1389). «تعامل و تقابل پیرامون گرایی و غرب‌گرایی در سیاست خارجی ترکیه». راهبرد. تابستان. شماره 55.

-         دهقانی، رضا. (1391). «سیاست خارجی ترکیه در فرآیند عثمانی گری و نوخلافت اسلامی». مطالعات سیاسی-اجتماعی جهان. دوره 2. پاییز و زمستان. شماره 2.

-         زارع، محمدرضا. (1383). علل رشد اسلام‌گرایی در ترکیه. چاپ اول. تهران: اندیشه‌سازان نور.

-      سیف‌‌زاده، سید حسین. (1375)، مبانی و مدل‏های تصمیم‌گیری در سیاست خارجی. چاپ اول. تهران: انتشارات وزارت امور خارجه.

-      صبری، محسن و صولت، رضا. (1391)، «سیاست خارجی ترکیه در قبال اتحادیه اروپا: از هم‌گرایی دویچ به سازه‌انگاری ونت». فصلنامه مطالعات خاورمیانه. تابستان. شماره 69.

-         عطایی، فرهاد و کوزه‌گر، ولی‌الله. (1391). «تأملی بر سیاست خارجی جمهوری ازبکستان از منظر نظریه پیوستگی». فصلنامه مطالعات آسیای مرکزی و قفقاز. تابستان. شماره 78.

-         فلاحت‌پیشه، حشمت‌الله و شربتی، وحید و مظفری، محمدمهدی. (1394). «سیاست خارجی ترکیه در قفقاز جنوبی و منافع ایران و روسیه». فصلنامه پژوهش‌های راهبردی سیاست. بهار. شماره 12.

-         فلاح‌زاده، محمدهادی. (1384). ترکیه. تهران. ابرار معاصر.

-        قنبرلو، عبدالله. (1393). «نقش ملاحظات فرهنگی و ایدئولوژیک در سیاست خارجی ترکیه». مطالعات اوراسیای مرکزی. دوره 7. بهار و تابستان. شماره 1.

-         موثقی، احمد و علی زاده، شیوا. (1393). «سیاست خارجی توسعه‌گرای ترکیه در دوره حزب عدالت و توسعه؛ مورد قفقاز». مطالعات اوراسیای مرکزی. دوره 7. پاییز و زمستان. شماره 2.

-         یاووز، هاکان. (1389). سکولاریسم و دموکراسی اسلامی در ترکیه. ترجمه احمد عزیزی. تهران: نشر نی.

-         اعلایی، احسان، (1389)، «جایگاه امریکا در سیاست خارجی ترکیه بعد از جنگ سرد»، اندیشکده روابط بین‌الملل، بازدید 3/11/92:

https://www.irtt.ir/articles/international_policy/post_429.php.

-         بقازازیان، آرمان و آرشاکیان، گریگور. (2009). «تغییرات جدید در سیاست خارجی ترکیه». مؤسسه ترجمه و تحقیق هور، بازدید 4/2/93:

 http://www.hoosk.net/fa/subjects-archive/turkey.html?start=20.

-      قهرمان پور، رحمان. (1388). «اندیشه‏های داوود اوغلو معمار سیاست خارجی حزب عدالت و توسعه». سایت اراده مردم، بازدید 1/11/92:

 http://www.erademardom.com/print-4819.htm.

ب) انگلیسی

-          Aras, Bulent, (1998), Palestinian and Israeli peace process and Turkey, Commack, Nova Science Publishers.

 

-          Baran, Zeyno, (2010), Torn Country: Turkey between Secularism and Islamism, Stanford, Hoover Institution Press.

 

-          Cornell, Erik, (2001), “Turkey in the 21 Centuy: Opportunities,Challenges, Threats,” London, Curzon Press.

 

-          Meral, Ziya and Paris, Jonathan, (2010), “Decoding Turkish Foreign Policy Hyperactivity,” Washington Quarterly, No 4, Vol. 33.

 

-          Nas, Tevfik, (2008), Tracing the Economic Transformation of Turkey from the 1920s to EU accession, Leiden, Martinus Nijhoff Publishers.

 

-          Perthes, Volker, (2010), “Turkey’s Role in the Middle East: An Outsider’s Perspective,” Insight Turkey, No4, Vol. 12, October-December.

 

-          Rabasa, Angel and Larrabee, F.Stephen, (2008), The Rise of Political Islam in Turkey, Santa Monica, CA: RAND.

-          Rosenau, James N, (1980), The Scientific Study of Foreign Policy, Dubuque, Nichols Pub.

 

-          Sencer, Ayata, (1996) “Patronage, Party and State: The Politicization of Islam in Turkey,” Middle East Journal, No 1,Vol 50.

 

-          Rosenau, James N, Davis, Vincent and East, Maurice, (1976), “The Analysis of International Politics,” The American Political Science Review, No 4, Vol 70, December.

 

-          Sprout, Harold and Sprout, Margaret, (1957), “Environmental Factors in Study of International Politics,” The Journal of conflict Resolution, NO 4, Vol 1, December.

 

-          Soysal, Mumtaz, (2004), The Future of Turkish Foreign Policy, in theFuture of Turkish Foreign Policy, Edited by Leonore G. Martin and Dimstiric Keridi, Combridge, the MIT Press.

 

-          Waltz, Kenneth N, (1979), Theory of International Politics, New York, McGraw-Hill.

 

-          Wolfram, Hanrieder, (1971), Foreign Policy and International System: A Theoretical Introduction in Foreign Policy and International System, New York, General Learning Press.

 

-          Yavuz, M. H. (2003), Islamic Political Identity in Turkey, Oxford, Oxford University Press.

 

-          Davutoglu, Ahmet, (2010), “Turkey’s Zero-Problem Foreign Policy”, inForeign Policy Online,10/5/2013, Retrieved from: http://mideastafrica.foreignpolicy.com/posts/2010/05/20/turkeys_zero_problem_foreign_policy.

 

-          Taspinar, Omer, (2008), “Turkey’s Middle East Policie,s between Neo-Ottomanism and Kemalism,” in Carnegie Middle East Center,20/1/2016, Retrieved from: http://carnegieendowment.org/2008/10/07/turkey-s-middle-east-policies-between-neo-ottomanism-and-kemalism

ج) ترکی استانبولی

-          Akçura, Yusuf, (1991), Üç Tarz-ı Siyaset, Uçunçu Baski, Ankara, Turk Tarih Kurumu Basimevi.

 

-          Davutoglu, Ahmet, (2001), Stratejik Derinlik, Istanbul, Kure Yayınları.

-          Davutoglu, Ahmet, (2013), “Bingazi'yi Erzurum'a Bağlayacağız,” in En Son Habar,2013/5/7, Retrieved from:

 http://www.ensonhaber.com/ahmet-davutoglu-bingaziyi-erzuruma-baglayacagiz-2013-03-03.html.

 

-          Davutoglu, Ahmet, (2013), “Şimdi Cözmenin Tam Vakti,” in Ihlas Son Dakika, 2013/5/10, Retrieved from:

 http://www.ihlassondakika.com/haber/Davutoglu-Simdi-cozmenin-tam-vakti_538393.html.

 

-          Davutoglu, Ahmet, (2011), “Cihan Devleti 12 Yıl Içinde kurulacak,” in Radikal, 2013/5/7, Retrieved from: http://www.radikal.com.tr/politika/davutoglu_cihan_devleti_12_yil_icinde_kurulacak-1047285.

 

-          Davutoglu, Ahmet, (2009), “Evet Yeni Osmanlıyız,” in haber7, 2016/1/20, Retrieved from:

http://www.haber7.com/siyaset/haber/456312-ahmet-davutoglu-evet-yeni-osmanliyiz.

 

-          Erdogan, Recep Tayyip, (2016), “Bir avuç lümpenin Yönettiği eski Türkiye Artık Yok” in TRTHaber, 2016/1/22, Retrieved from:

http://www.trthaber.com/haber/gundem/bir-avuc-lumpenin-yonettigi-eski-turkiye-artik-yok-230927.html.

 

-          Erdogan, Recep Tayyip, (2011), “Seçim Sonrası Başbakan'ın Balkon Konuşması,” in En Son Habar, 2013/5/4, Retrieved from:

 http://www.ensonhaber.com/secim-sonrasi-basbakanin-balkon-konusmasi-2011-06-12.html.

 

-          Gul, Abdullah, (2003), “Bakanlar Kurulu Kararları,” in Resmi Gazete, 2016/1/20, Retrieved from:

http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2003/01/20030118.htm